Dit is deel 6 van mijn Scriptie “De worsteling met Boulimia Nervosa en de verschillende behandelwijzen – De reis naar Balans in je leven” waarin je kunt lezen over de worsteling met Boulimia Nervosa en de verschillende behandelwijzen. In dit deel krijg je uitleg over symptoomgedrag en Boulimia Nervosa als symptoom. Val je er middenin? Dan kun je teruggaan naar de inhoudsopgave en of onderaan de pagina klikken naar het vorige deel.


Symptoomgedrag

Symptoomgedrag ontstaat wanneer je als kind niet volledig jezelf kan zijn en ontwikkelen.
De niet toegestane delen die je onderdrukt, maar wel een uitweg moeten vinden. Dit kan zich uitten in bijvoorbeeld driftbuien. Driftbuien kunnen bijvoorbeeld ontstaan bij kinderen die hun boosheid niet mogen uitten, maar wel temperament hebben.
Wanneer je in je vroege jeugd leert om altijd vriendelijk te zijn, nooit boos mag zijn, maar je eigenlijk wel driftig en boos voelt, dan zal je deze woede onderdrukken. Het onderdrukken van impulsen kost altijd moeite en levert veel spanning op, zeker bij een kind. Het kan niet langer gewoon zijn wie het is. De kans is groot dat zijn autonome zenuwstelstel op deze stress zal reageren met een lichamelijke reactie bij gebrek aan een alternatief.
Welke reactie, hangt af van de leeftijd, de aard en intensiteit van het innerlijk conflict en je temperament. Symptomen kunnen dan op jonge leeftijd relatief ‘klein’ zijn, zoals nagelbijten, bedplassen, buikpijn, hoofdpijn, slechte schoolprestaties, slaapstoornissen en geen vriendjes hebben. Ouders pakken dit soort symptoomgedrag echter lang niet altijd op als signaal voor een onderliggend probleem, maar als probleem op zich. Bijvoorbeeld bij bedplassen. Onderliggend kan daar een groter probleem achter liggen, zoals bijvoorbeeld angst en/of zelfs seksueel misbruik, echter vaak wordt alleen het bedplassen als symptoom en probleem aangepakt en wordt er dus niet gekeken naar de oorzaak, het onderliggende probleem. Omdat ze het onderliggende probleem niet zien, fixeren zij zich op het symptoomgedrag en trachten dat te bestrijden. Het symptoomgedrag leidt de aandacht van het probleem af in plaats van dat het symptoom er de aandacht op vestigt. Doordat de signalen niet worden opgepakt blijft de situatie hetzelfde en kan het kind, meer problematische signalen gaan uitzenden.
Ook op volwassen leeftijd kunnen we symptomen ontwikkelen zoals Boulimia Nervosa, alcohol – en drugsgebruik, gokken, overwerken, overspel, roekeloos rijden, dwangmatige handelingen, seksverslaving, zelfverwonding, zelfmoordpogingen enzovoort. Het symptoomgedrag heeft hetzelfde doel als de toegestane delen, namelijk de niet toegestane delen verbannen. Bij Boulimia Nervosa onderdruk je o.a. onderliggende spanningen, stress en emoties en die komen tot uiting in eetbuien.

Boulimia Nervosa als symptoom

Boulimia Nervosa is dus eveneens een symptoom met een onderliggende diepere oorzaak.
Boulimia Nervosa signaleert in de eerste plaats een gebrek, een gemis. We ontwikkelen symptomen in situaties waar we geen uitweg voor hebben en ze signaleren dat we een deel van onze behoefte aan zelfstandigheid of aan verbondenheid hebben opgeofferd. Het uit evenwicht raken van onze behoeften. Iets is pijnlijk in onszelf, onze relatie of ons gezin en niemand weet hoe ermee om te gaan. Symptomen zijn onze laatste signalen, want andere signalen zijn in de loop van de jaren niet gehoord, gezien of begrepen. Door het symptoom gedrag zijn we, hoe gebrekkig en ongelukkig dan ook, in staat om verder te leven en ons staande te houden.
Bij Boulimia Nervosa is dit m.i. vaak een behoefte aan warmte en liefde. De behoefte om gezien te worden en te mogen zijn wie je bent. Het bezig zijn met eten verdoofd en zorgt voor ‘tijdelijke’ ontspanning.

Als ik terug kijk naar mijn jeugd, mijn symptoom en mijn behoefte, dan was Boulimia Nervosa voor mij het niet uitten van gevoelens, emoties, boosheid en verdriet. De behoefte om gezien te worden, geaccepteerd te worden zoals ik ben. Doordat ik niet mezelf was, doordat ik me aanpaste aan mijn omgeving, bouwde ik spanningen op. Deze spanningen en onrust ging ik weg eten. Zolang ik met eten bezig was, kon ik niet aan andere dingen denken en ging ik weg bij mijn gevoelens, want die waren te heftig.
Ik wist niet hoe ik met gevoelens en emoties om moest gaan. Bij de pijn wilde ik weg, bij de leegte die ik voelde. En onderliggend was er een grote behoefte aan warmte, liefde en gezien worden.



Worstel jij met Boulimia Nervosa?
Of ken je iemand uit je omgeving en heb je een specifieke vraag?

Ik ben ervaringsdeskundige en gespecialiseerd in dit thema.
Bel gerust (06-54 71 54 67) of stuur een e-mail via de contact pagina ›

 

Attribution original picture | Attribution user | Attribution 2.0 Generic